Sahillerine vurmuyor artık hain dediklerinin cansız bedenleri.Dün sabah Yunanistan’da bulundu beş cansız beden. Üç çocuk,anne ve baba.
Haberin olmadı tabi, olamazdı da zaten. Neden olsun ki?
Sen değil miydin ;bir zamanlar çocuğunun kaydetmek için sıraya girdiğin okulun öğretmenlerini evinden kovan.Bakkalına almayan.Fırından parayla bile ekmek almasına müsade etmeyen.
Sen değil miydin; çocuklarının yanında tekme tokat kelepçelenen kuzenine oh olsun diyen…
Sen değil miydin ;bir kez olsun bir hatasına şahit olmadığın yeğeninin karnındaki bebekle hapse girmesi karşısında duyarsızca beton kesilen…
Sen değil miydin ; yanına üç çocuğunu alarak hapisteki eşini ziyarete giden ablanın orada ellerinin kelepçelenmesine ve çocuklarının da arabada ağlayarak anne diye feryat etmesine aldırış etmeyip akşam yeteneksizsiniz izleyen…
Sahi sen değil miydin ; Gökhan öğretmenin gözlükleri kırılıp yaka paça polislerce derdest edilirken, ilaçları verilmeden gözaltında ölüme terk edilirken bir zamanlar oğlunu okutsun diye övdüğün o güzel insanın ‘namazını kılmam, cenazesini yıkamam’ diyen cami imamı…
Sen değil miydin ; Bir zamanlar aynı tabakta yemek yediğin , aynı sofraya diz çöktüğün ağabeyinin sadece burs verdiği için aylarca bir hücrede betonda yatmasına sağır kesilen…
Duymadın, görmedin, konuşmadın…
Oysa biliyordun o insanların kimseye zarar vermediğini…
Oysa biliyordun terörist dediğin insanların üzerinde çakmak dahi bulunmadığını
Oysa biliyordun karıncayı dahi ezmeyecek naiflikte olan insanlara bir kumpas kurulduğunu
Biliyordun; ev sahibiydin, evinden kovdun. Evine gelen yeni kiracıdan illallah ediyorsun şimdi…
Biliyordun; bankaya para yatırdığı için ihraç olan imamın terörist olmadığını , biliyordun zira sana ve çocuklarına ekstra zamanında kuran öğretmişti. Ve sen onu lojmandan atılırken yüzüne tükürdün…Şimdi de yeni gelen imamın kızına taciz etmesinden figan ediyorsun.
Ne mutlu sana Türkiye’m…
Biliyordun işinden kovdun.
Biliyordun yerinden yurdundan ettin.
Biliyordun yuvaların parçalanmasına sessiz kaldın.
Soruyorum şimdi mutlu musun?
Mutlu musun, göğe erdi mi başın.
Kapanan dershanelerden okullardan sonra memnun musun eğitimden…
Esir tutulan polislerden sonra sokaklarında güvende misin…
Polisler kelepçelenirken alkışlayan da sen meydanın mafyaya eşkiyaya kalmasına şikayet eden de sen…
Bir şarkı söylediği için küfredilen ardından ülkeden hicranla ayrılan Ahmet Kaya ne güzel diyordu değil mi?
Bu ne yaman çelişki…
Bu ne yaman çelişki…
Son olarak…
Bu hafta öğretmenler günü kutlanacak değil mi…
Varsa eğer bir vicdanınız; kalmışsa eğer bir zerre…
Nedamet edin ve gidin Gökhan Öğretmenin mezarına.Onun huzurunda ölümüne sessiz kaldığınız yüzlerce masum için gözyaşı dökünüz.
Okulunun en başarılı öğretmeniyken şimdi pazarlarda limon satanlara
Ülkesini terk etmek zorunda kalanlara
Hapiste evlad kokusuylu ciğeri yanan muallimlere nedametle dua ediniz…
Ama nerde.
Heyhat ki, heyhat ki sen!
Derin uykulardasın Türkiye’m.
[Yavuz Berk Gündüzalp] 21.11.2017 [https://yavuzberkgunduzalp.wordpress.com]
@yavuzberkgunduz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder